Kırmızı Kalemle Neden İmza Atılmaz?
Bazen gündelik hayatta o kadar ilginç şeyler oluyor ki, hiçbir anlam çıkarmadığımız bu küçük detaylar, birdenbire devasa birer sosyal fenomen hâline gelebiliyor. Mesela, kırmızı kalemle imza atmanın yasak olduğu gerçekliği. Evet, tam olarak bu! Kırmızı kalemle neden imza atılmaz? Durum gerçekten de düşündüğümüz kadar basit mi, yoksa altında derin bir toplumsal anlam mı yatıyor? Gelin, bu soruyu mizahi bir şekilde inceleyelim.
Kırmızı Kalem ve Sosyal Hayat: Bir Çiftleşme Hatası mı?
Eğer İzmir gibi bir şehirde yaşıyorsanız, sosyal hayatınızda sürekli espri yapan biriyseniz, bu soruyu muhtemelen kafanızda bir kez bile düşünmemişsinizdir. Ancak işin içinde bu kadar ciddiyet varsa, gelin bakalım, kırmızı kalemle imza atmak gerçekten de neden yasak?
İlk akla gelen sebep, kırmızı renginin öğretmenlik mesleğiyle ilişkilendirilmesi. Biraz ciddiye alırsak, kırmızı kalem her zaman eleştiri ve düzeltme anlamına gelir. Bu bir klişe haline gelmiş olsa da, kimse size ‘mükemmel’ yazdığınız bir yazının üstünü kırmızı kalemle çizdiğinde, bu durumu hoş karşılamaz. Bunu, kendinize yapılmış bir hakaret gibi algılayabilirsiniz. Peki ya kırmızı kalemle imza atmaya kalksanız? İşte o zaman biraz ilginç bir şeyler oluyor.
“Ama Benim İmzam Güzel!”
Evet, hayatta her zaman güzel imzalarınız olur. Hani o imzayı atarken, işte tam o an “Ben de bir zamanlar çok ciddi bir insandım” diyebileceğiniz bir an yaşarsınız. Bu, hayatta yalnızca birkaç kez yaşanacak o sihirli anlardan birisidir. Ama işte, o imzayı atarken, kocaman bir kırmızı kalemle bunu yapmanız, hemen sosyal kuralları alt üst edebilir. Çünkü kırmızı kalem, öğretmenin, müdürün ya da o biraz fazla ciddi kişinin kalemi olarak tanınır.
> İç sesim: “Birinin isyan ettiği imzayı ne kadar da güzel altına çizdim, ha? Nasıl bir yazım hatası yapmışım! Beni fark etti, ah ne harika bir duygu!”
Bunu yapmak, tam anlamıyla yanlış bir şeydir. Ancak kırmızı kalemle imza atmak her zaman anlamlı bir şekilde ciddi olunması gerektiği anlamına gelmez. Aksine, bu durumun ortaya çıkması, başlı başına bir sosyal deney olabilir.
Neden Kırmızı Kalem?
Düşünsenize, bir devlet dairesinde imzanızı atıyorsunuz ve birisi “Bunun üzerine kırmızı kalemle düzeltme yapalım” diyor. Neredeyse kalbiniz durur. Kırmızı kalemle imza atmak, tam olarak bu tür duygusal alt üst oluşları yaratır. İmza bir kimliktir. Her imza, bir tür özgünlük, bir insanın imzası olmalıdır. Ama kırmızı kalemle attığınızda, bütün bu özgünlük bir anda yok olur. Herkesin “Ha, bu kişi gerçekten ciddi, ciddi iş yapıyor” demesine neden olur.
Kırmızı Kalemle İmza: Toplumun Basmakalıp Yargısı
Birinin imzasını kırmızı kalemle çizdiğinde ne olur? Bunu sadece tek bir kelimeyle tanımlayabilirim: Düşürücü. Kırmızı kalem, nedense her zaman bir yerlerde yanlış yapılmış bir şeyin temsili gibi kabul edilir. Herhangi bir durumda, kırmızı kalemle atılmış bir imza, bir çeşit kusur olarak algılanır. “Bu kadar hata yapmak, gerçekten işini ciddiye almıyorsun!” mesajı verilir. Kırmızı kalem, ne yazık ki o kadar tecrübeli olmayan, sıradan bir ‘öğretmen’ karakterini taşır. Kırmızıyla yazılmış bir imza, çoğu insan için bir tür sosyal utanma duygusudur.
> İç sesim: “Yok be, ne kadar büyütüyorsun, sadece imza… ama sonra düşününce haklısın, gerçekten de o kırmızı kalemle atan imza hiç şık durmaz.”
Kırmızı Kalemle İmza: Bir İsyan Gibi
Ama gelin biraz daha derine inelim. Kırmızı kalemle imza atmanın belki de en büyük etkisi, toplumsal bir isyan gibi algılanmasıdır. Bu, her zaman göz ardı edilen bir noktadır. Çünkü kırmızı kalem sadece bir renk değil, aynı zamanda güç simgesidir. Kırmızı, bir anlamda dikkat çeker. Bu dikkat, normalde bizi daha dikkatli, temkinli ve saygılı olmaya yönlendiren bir renkken, imza gibi kişisel bir alanda bu kadar cesur ve iddialı bir iz bırakmak, aslında bir tür normlara karşı bir duruş sergilemek gibidir.
Hadi, bunu biraz daha basitleştirelim. Bir iş yerinde çalışıyorsunuz. Bir konuda imzanızı atmanız isteniyor. Ama o sırada size kırmızı kalem verilmiş. Verilen kırmızı kalem, “Ciddiyetini göster!” diye bağırıyordur. Ama tam da bu noktada, imzanın rengini seçerken insanın kafasında bir karmaşa başlar: “Acaba benim imzam bu kadar ciddi ve profesyonel mi olmalı? Yoksa o kırmızı kalem de neyin nesi?” diye düşündükçe bir noktada gerçekliğini kaybeden bir görev haline gelir.
Kırmızı Kalemle İmza Atmanın Şeytani Yanı
Aslında kırmızı kalemle imza atmanın gerçek tehlikesi şurada yatıyor: Bir kere bu hareketi yapmaya başladığınızda, toplumun küçük bir kısmı size “Yetersiz, ciddi değilsin” diyecek. Oysa kırmızı kalemle atmak, basitçe bir renk tercihi değil; bir anlamda gülümsemek, rahat olmak ve toplumsal normlara karşı durmak olabilir. Bu cesaretli hareketin, çok daha derin bir anlamı var.
Kırmızı Kalemle İmza Atmak: İmkansız Bir Misyon
İzmir’de kahve içerken arkadaşlarımın gülerek bana “Kırmızı kalemle imza atma” dediğini duydum. Ama işin aslı, bazen bu soruyu kendi kendime soruyorum. Eğer kırmızı kalemle imza atmak yasaksa, peki ya en güzel, en özgün imzamızı kırmızıya dönüştürürsek ne olur? Bir imza, bir insanın tam anlamıyla kimliğidir ve kimliğinizi giydiğiniz renkle süslüyorsunuz. Eğer onu kırmızı yapıyorsanız, belki de size ait olduğunu göstermek için biraz “akıllıca” bir hareket yapıyorsunuzdur.
> İç sesim: “Kırmızı kalemle imza atmak mı? Aslında harika bir fikir! Toplumun tüm kurallarına meydan okuma!”
Bazen bu tür “yasaklar” ve kurallar, aslında en basit şeylerde gizli bir özgürlüğün simgesidir. Belki de kırmızı kalemle imza atmak sadece bir toplumsal kısıtlamadır ve bizler bu kısıtlamalardan kurtulmak için yaratıcı yollar ararız.
Sonuç: Renkli Bir Dünya
Sonuç olarak, kırmızı kalemle imza atmak aslında sembolik bir anlam taşır. Toplumun bizden beklediği ciddiyetle arasına mesafe koymaya çalıştığımızda, o imzaya farklı bir anlam yükleriz. Ama asıl mesele şudur: Kırmızı kalemle imza atmak, aslında yalnızca bizim ciddiyetimizi değil, aynı zamanda kurallara ve sınırlara karşı duyduğumuz direnci de simgeler. Yani, eğer bir gün kırmızı kalemle imza atmak isterseniz, bilin ki bu sadece bir renk tercihi değil, özgürlük mücadelesidir!